یاور همیشه مومن

تو برو سفر سلامت

غم من نخور که دوری

برای من شده عادت

ای طلوع اولین دوست

ای رفیق آخر من

به سلامت سفرت خوش

ای یگانه یاور من

مقصدت هر جا که باشه

هر جای دنیا که باشی

اون ور مرز شقایق

پشت لحظه ها که باشی

خاطرت باشه که قلبت

سپر بلای من بود

تنها دست تو رفیق

دست بی ریای من بود

یاور همیشه مومن

تو برو سفر سلامت

غم من نخور که دوری

 برای من شده عادت

                                   " ایرج جنتی عطایی "

در آستانه سفر، در ایستگاه بدرقه

آن سوی بغض پنجره، پشت نگاه بدرقه

وقتی که قاب می شوم، پشت دریچه قطار

گریه نکن ، نگاه کن، مرابه خاطر بسپار

خوب مرا نگاه کن، تو ای تمام دیدنم

خوبم اگر یا بدم ، دروغ نیستم منم

اگر که دلسوخته ای با تو غریبه نیستم

که با تو بغض عشق را غزل غزل گریستم

مرا به خاطر بسپار، با همه سادگی ام

صراحت دست و دلم ، شکوه افتادگی ام

مرا به خاطر بسپار، لحظه به لحظه خط به خط

درستی مرا ببین، در این زمانه غلط

مرگ حریف عشق نیست، مرا نمی برد به سفر

همیشه از تو زنده ام ، به یاد من باشی اگر

به یاد من باشی اگر

تو را چراغ می شوم

از تو جوانه می زنم

همیشه باغ می شوم

به ساز کهنه زمین

زخمه که می زند بهار

درهمه ترانه ها

ترانه های بی قرار

سرهمان کوچه سبز

زیردرخت انتظار

من ایستاده ام هنوز

مرا به خاطر بسپار

از تو نمی شوم جدا

سفرنمی برد مرا

به حکم این ترانه ها

مرگ ندارد عشق ما

اگر که عاشقی و یار

مرا به خاطر بسپار

مرا که پشت پا زدم

به راه و رسم روزگار

مرا به خاطر بسپار

با همه سادگی ام

که از تو می ماند و بس

قصه دلدادگی ام

درهمه جای هر زمان

درهمه جای این زمین

همیشه و هنوز را

من ایستاده ام ببین

جاده ای از آیینه ها

به این مسافر بسپار

خاک در خانه دوست

به چشم زائر بسپار

                                  " اردلان سرفراز"

 خیلی وقته از چشام

بی تو بارون می باره

دل نا امید من تو رو آرزو داره

دل نا امید من تو رو آرزو داره

ای همیشگی ترین

 آه ای دورترین

سوختن کار من است

نگرانم منشین.

                " اردلان سرفراز"

شخصا خیلی دوست داشتم که خاطرات خودم رو از این وبلاگ براتون بگم. اما پیر ما (موسس وبلاگ) چنین کاری رو توصیه نمی کنند و من هم بالطبع مطیع ایشون هستم.

بنابراین از اینکه قسمتی از حق طبیعی بازدید کنندگان محترم را نادیده می گیرم عذر خواهی میکنم.

ببخشید منو.

صد آه اگر کشیدم سایه ای را صفتی ندادم

 یک بار اگر بوسیدم تو هزاران بار بوسیدی

                                  این راه ما بود این راه ما بود این راه ما بود

صد آه اگر کشیدم سایه ای را صفتی ندادم

 صد بار اگر بوسیدی من هزاران بار بوسیدم

                             این راه من بود این راه من بود این راه من بود

 با اقتباس از شهیار قنبری.

در این قسمت جا داره از بلاگ نویسان و وب سایتهای تخصصی شهرسازی- عمران- معماری- علوم وابسته و بلاگ نویسان در حوزه های عمومی و ادبی که به پرنده سفید لینک دادن و همچنین دیگر افرادی که اینجانب (مدیر) و موسس بلاگ را در طول یک سال گذشته همراهی کردند تشکر و سپاسگزاری داشته باشم. به خصوص از افرادی که با صمیمیت و درک بالای خودشون مشوق تیم ما دراجرای وظایف خودمون بودند. اگر چنانچه در طول کار کوتاهی یا کمبودی احساس کردید به بزرگی خودتون ببخشید.

 باور تاکید می کنم باورکنید خود من هم  خیلی از چیزها رو نمیدونم........ ای بابا

 راه رفته من راه خوب بهترشدن بود .......

در این قسمت جا داره رسم ادبی داشته باشم از کسانی که به نوعی مدتی در خدمتشون شاگردی کردم. ممکن دیگه فرصتی پیش نیاد. اسامی هم در دوره قبل جا افتاده که متاسفانه اسماشون خاطرم نیست.

 این هم حسن ختام وبلاگ

در  این قسمت به معرفی یک کتاب طراحی شهری پرداخته می شود که در سال 2006 توسط الکساندر کاتبرت(Cuthbert) و در 304 صفحه نگاشته شده است. وی در یکی از دانشگاه های کشور استرالیا و در سیدنی مشغول هستند.

 از این مولف در سال 2003 کتابی نیز با عنوان " طراحی شهرها "  به چاپ رسیده است.

عنوان کتاب:

The Form of Cities: Political Economy and Urban Design

 بر طبق نظر نگارنده ، این کتاب سعی می کند دریچه ای نو به سوی تئوری جدیدی از طراحی شهری ارائه کند وسعی می کند دو ترم طراحی شهری - اقتصاد سیاسی فضا را به همدیگر نزدیک کند. این کتاب برای علاقه مندان به مطالعات طراحی شهری در سطح دکتری مفید می باشد.

نویسنده در صفحه 12 و 13 کتاب بر طبق نوع رویکرد و جهت گیری خود نسبت به موضوع مسئله، به نویسندگان مختلف مجموعه متون تخصصی طراحی شهری در سطح بین الملل اشاره کرده و از40 متن کلاسیک طراحی شهری نام می برد که از کار چرمایف - الکساندر در سال 1960 تا جان لنگ در سال 2005 را در بر می گیرد.